Bekijken we de TEKEN-periodes afzonderlijk, dan zal :

1/DE STEENBOK-PERIODE:

Steenbok 2017-2018 is overzichtelijk en konstant, zoals Steenbok graag heeft: er is een konjunktie Mars-Jupiter, en er is een konjunktie Zon-Venus. De eerste maakt het verband tussen daad en wil duidelijk: wat men doet, is de expressie van wat men wil (bereiken). Het tweede maakt het "zijn" welwillend en vriendelijk: met zijn charme kan men veel bekomen.

In het begin loopt Jupiter nog voorop, maar weldra heeft Mars hem ingehaald en voorbij gestoken. De konjunktie is exakt op 7 januari. Vanaf dan loopt Mars voorop in de konjunktie. Het koppel maakt driehoeken op Neptunus, een sextiel op Pluto en later ook op Zon en Venus. Dit betekent dat het handelen deze keer niet zonder empathie en vriendelijkheid is: men treedt niet op als een gevoelloze barbaar die alleen behebt is met zijn eigen egoïstiese verlangens.

In het begin vormen het koppel Zon-Venus ook nog een triootje met Saturnus die helemaal vooraan het Steenbok-gebied staat. Het optreden is niet alleen vriendelijk, maar ook korrekt-beleefd. Zin voor decorum en stijl is dan niet vreemd. Halfweg loopt het koppel over Pluto: daar krijgt het ook zin voor drama , en hoe te imponeren met toeters en bellen. Hierin overdrijven kan contra-produktief werken: wanneer men het er té dik oplegt, dan komt het niet meer spontaan over. En dan botst het: men kan nog zo proberen overbluffen met "spektakel" te maken, uiteindelijk komt men oog in oog met de waarheid te staan. De vierkanten vanuit Zon en Venus op Uranus, zorgen voor deze konfrontatie.


2/DE WATERMAN-PERIODE:

Waterman is iets turbulenter dan Steenbok, en dat hoeft ook zo wanneer de eerste vroegtijdige stuipen van de lente moeten doorbreken: de eerste levenstekenen in de natuur, het terug lengen van de dagen, de heldere luchthemels, ..... Eerst is er de bliksemschicht van Mercurius vierkant Uranus: een sterk staaltje van hoogspanning. Daarna vormen de Planeten in hun doortocht door Aquarius, om beurt een vierkant met Jupiter: Venus vooraan (exakt op 4 februari), gevolgd door de Zon (exakt 11 februari), en uiteindelijk ook Mercurius als laatste (exakt 13 februari). Waterman wordt tenslotte afgesloten met een Mars vierkant Neptunus, dat alle energie wegtrekt. De vierkan-ten op Jupiter belichamen een konflikt (op negatieve manier) en een toetsing (op positieve manier) van zijn overtuiging of visie met en aan de alledaagse realiteiten en noden van het moment. Is het "nu" daarmee in overeenstemming, of openbaart zich een kloof tussen wat men zegt en doet, met wat men denkt? Waterman zoekt naar waarheid en waarachtigheid, en deze Waterman-periode maakt hierop geen uitzondering.

Ook gedurende het grootste deel van de Aquarius-periode blijft Venus in konjuktie met de Zon lopen, iets wat de algemene ingesteldheid vriendelijk en welwillend maakt, op voorwaarde dat men zich bereid toont de dialoog en het overleg aan te gaan. De behoefte daaraan wordt zelfs nog groter, wanneer Venus wordt opgevolgd door Mercurius in de konjunktie met de Zon. Meteen wordt de sfeer ook nerveu-zer, wat verklaart dat en waarom er op het eind van Aquarius een soort kortsluiting of inzinking optreedt: men valt plat, valt zonder "jus" of brandstof. Het gaat hem hierbij niet over een burn-out maar over de o zo typiese voorjaars-neerslachtigheid en -dip. Er moet fysiek gereinigd worden, en de afvalstoffen die daarvoor in de bloedbaan komen kunnen nopen tot rust, met of zonder de dwang van ziek te vallen.

3/DE VISSEN-PERIODE:

Men zou dit niet meteen verwachten, maar met Vissen gaat het crescendo. Pessimisten zullen vinden dat het van kwaad naar erger gaat: optimisten zullen het veeleer beschouwen als iets dat naar een hoogtepunt gaat, om daarna opgelost te worden. Negatie of ontwijking, één van de lievelingstaktieken van Vissen, zullen hierbij evenwel geen soelaas kunnen bieden. Vooreerst wordt het aloude bekende vierkant Uranus-Pluto opnieuw aktief. Weliswaar op de achtergrond gezien de ruime orbs van 5°, maar desalniettemin aanwezig. Geen gezeik: de dingen zijn zoals ze zijn. Vervolgens maken in Vissen Mercurius en Venus een koppeltje. Dit is een mooie en vruchtbare samenwerking, ware het niet dat deze konjunktie onderhevig is aan spanningen. Eerst als een vierkant met Mars: Mars vierkant Venus exakt op 25 februari en Mars vierkant Mercurius exakt op 1 maart. En daarna als een vierkant met Saturnus: Saturnus vierkant Mercurius exakt op 11 maart en Saturnus vierkant Venus exakt op 13 maart. Wat dit betekent? Dat mooie, vriendelijke woorden niet alle geschillen kunnen oplossen, respectievelijk dat men met de mantel der liefde niet alle stinkende potjes gedekt kan houden.

Er is ook de twijfelachtige passage van het koppel Mercurius-Venus over Neptunus in Vissen. Sommigen zullen dit als een weldoend bad ervaren: ondergedompeld worden in een zee van verbeeldingskracht en poëzie; even in de zevende hemel vertoeven waar alles kan en niets een probleem is. Anderen zullen het eerder ervaren als in een dichte mist te worden gehuld, waarin alles verdwijnt en zijn vaste contouren verliest. Aliënatie of vervreemding: wat is dat nu? ik herken dit niet meer! is dat mijn huis? is dat mijn partner? is dat mijn leven? Wanneer de Zon zelf nog eens die Neptunus passeert (exakt 4 maart), wordt de identiteitscrisis kompleet: het leven verliest even ofwel al zijn glans en zin, ofwel krijgt men een soort transcendente beleving: alles wat er niét toe doet, is verdwenen, en wat "slechts" overblijft is de essentie. Dit kàn een soort katharsis inluiden: een nieuwe start. Tenslotte is de Lente nakend. Of minder spektakulair: gewoon eens een grote kuis van die dingen en mensen die geen positieve bijdrage meer uitmaken in zijn leven en daardoor eigenlijk "ballast" zijn die contraproduktief energie opvreten. Opgeruimd staat netjes!



Pag 8/9