De waarheid gebiedt mij trouwens om te zeggen dat de allopathiese geneeskunde mij nagenoeg niets heeft bijgebracht over de kennis van mijn lichaam en zijn samenhangen, en dat de doktersbezoeken -met alle respekt- mij niets wijzer hebben gemaakt over mijn lichaamsfunkties. Als de allopathiese geneeskunde “werkt” en “helpt”, moet men ook voor de zgn alternatieve therapieën hetzelfde criterium hanteren, en niet a priori en uit kwade wil de resultaten ervan in twijfel trekken. Zo is geen kentering in die problematiek mogelijk. Anderzijds dragen “alternatieve therapeuten” die zomaar beweren kanker en aids te kunnen “genezen”, niet toe tot wat deontologies kàn, en helemaal niét kan, en versterkt dat het vooroordeel dat in die sector zogezegd alleen kwakzalvers werkzaam zijn. De stokken “bescherming van de volksgezondheid” of “de garanties voor de patiënt” zijn licht gevonden als men de hond wil slaan. Vooral als blijkt dat men tal van andere zaken die de volksgezondheid méér aantasten dan een kruidenthee en méér geld uit de volksportemonnee kloppen dan een healer wél zonder bezwaren toelaat (zoals decennia lang kankerverwekkende giftige stoffen werden toegelaten, en nu het gsm-verkeer).

Ik ben al meer dan 40 jaar aan het studeren aan de Hogeschool van de Natuur en aan de Universiteit van het Leven, maar daar bestaan geen diploma's of certificaten van. En ik ben geen kwakzalver of geldwolf, omdat integriteit hoog in mijn vaandel staat en die instelling eerder offers van mij heeft gevraagd dan mij rijkdom heeft gebracht. Misbruik kan men overal en op elk niveau vinden, van de huisdokter die slechts vijf minuten per patiënt uitbesteedt of nutteloze geneesmiddelen voorschrijft, tot nutteloze onderzoeken met dure apparaten in ziekenhuizen, gesjoemel in de balans, in de laboratoria of met de ziekenkas, tot en met fraude in de farmaceutiese bedrijven. Ook dat zijn allemaal vormen van kwakzalverij!

De tweede reden sluit daarbij aan, en heeft te maken met “de wetenschap”. Een aantal fundamentele principes van de kruidengeneeskunde (energie ipv stof; het analoog verband; de werking van de natuurlijke geneeskracht), kunnen zeer moeilijk of helemaal niét in overeenstemming gebracht worden met de visie van de rationele wetenschap en de allopathiese geneeskunde. En de kruidengeneeskunde kan daarvan geen afstand doen, zonder zichzelf te amputeren van haar essentie, en te vervallen tot een verzameling wetenswaardigheden en folkloristiese recepten “op grootmoeders wijze” (=de gekende kruidenvrouwtjes!).

Verder