Pag 1/2

Sinterklaas versus kerstman

Ieder jaar belooft “men”, dat men erover zal waken dat Sinterklaas niet in de verdrukking zal komen door de kommerciële stress van de Eindejaarsfeesten af te houden tot NA 6 december.

Maar ieder jaar ook houdt men zich niet aan die beginsel- verklaring, en is er van de mooie bedoelingen niet veel te merken: in stad, in winkels en warenhuizen, en op straat worden de kerstversieringen al eind november opgehangen of verkocht. Er is niemand, geen enkele instantie die toezicht houdt, en overtreders terug fluit. Men kan misschien stellen: om wat maakt die Rudy zich nu druk? Ik vind dat “niet kunnen” om 3 redenen.
De eerste, uit konsekwentie: afspraak is afspraak, en afspraken dienen om geëerbiedigd te worden, en niet met de voeten geveegd te worden. In een tijd dat men de mond vol heeft over de “verloedering” van waarden, moet de overheid toezien op de naleving van gemaakte overeenkomsten. Niet alleen moet de overheid het “voorbeeld” geven, maar ook winkeliers en grootwarenhuizen moeten de afspraken nakomen. Ze overtreden om te zien of er niemand reageert en men ermee weg kan komen, is geen moreel hoogstaande houding.
Maar goed, ik wil niet voor moraalridder spelen, dus ziehier de tweede reden: waarom Sinterklaas minder populair is, is vooral ingegeven door louter kommerciële visies. Sinterklaas is alleen een feestdag voor kinderen; de Eindejaarsfeesten zijn er voor het héle gezin. Met die laatste zijn dus meer centen te verdienen. Nu misgun ik niemand zijn broodwinning, maar platte kommercie holt op termijn de geest van elk evenement uit; aldus gaat de ware geest van het verschijnsel, en de spirituele dimensie van de figuren verloren.