Pag3
Het Paranormale en Intu´tieve

Stuk voor stuk zaken die betrekking hebben op, en gevolgen hebben voor het persoonlijk leven van één mens, en dus zeker niet wereldschokkend zijn (maar ook geenszins onbelangrijk zijn voor dié persoon). Als die jaarlijkse 5000 paranormale signalen echter worden weggecensureerd of ontkend, kan men wel een beeld krijgen van de psychiese verwarring en schade die daardoor worden veroorzaakt: de psyche moet al de inspanningen verrichten om die informatie “buiten” te houden, of buiten te sluiten. Om zich daarnà nog eens de supplementaire inspanningen te moeten getroosten om de verworpen realiteit toch nog op een andere, vaak omslachtige en veel ingewikkeldere manier, “te weten te moeten komen”.

Laten we daarom de direkte weg volgen, en het positief in plaats van negatief formuleren: wie bijvoorbeeld zijn telepathies vermogen leert verkennen en gebruiken, heeft niet (meer) de behoefte om het “bewijs” van telepathie te krijgen. Deze vraag is dan immers niet meer relevant: elke keer wanneer hij zijn telepathie gebruikt, is een bewijs!

De “bewijslast” geldt dus alleen in de fase van de ontdekking van een fenomeen, wanneer men niet alleen twijfelt of het “waar” is of niet, maar ook over “wat” het dan eigenlijk is. In die fase van verkenning heeft men trouwens nood aan kommunikatie met mensen “die hetzelfde hebben meegemaakt”, om zijn ervaring beter te kunnen plaatsen, en het fenomeen beter te kunnen duiden. Dit helpt niet alleen de ervaring te verwerken, maar toont ook de weg om ermee om te gaan.

Wie echter die vraag stelt, zonder er een ervaring in te hebben gehad en zonder er eigenlijk in geïnteresseerd te zijn, doet dit niet uit een eerlijke kommunikatie. Dit is ook de reden waarom de meeste “paranormalen” niet zo graag spreken over hun ervaringen: vaak wordt een spelletje met hen gespeeld, en heeft men de bedoeling hen “op het rooster te leggen” en op inkonsekwenties te betrappen, om die tégen henzelf te gebruiken. Gelukkig zijn de tijden wat aan het veranderen, en wordt wie bekent een paranormaal vermogen te bezitten, niet meer automaties en a priori als een “kwakzalver” of als een “bedrieger” gebrandmerkt.

Waar komt dat “paranormale” dan uiteindelijk op neer?

Dieren hebben verstand en kunnen denken. Planten hebben een ziel en kunnen voelen. Mensen kunnen met planten en dieren kommunikeren via beelden, dus door “telepathie”. Elk levend wezen heeft een energieveld of aura rondom zich, die de begrenzingen van zijn stoffelijke verschijning overschrijdt. Elke mens heeft een spirituele kern, die zich buiten (maar niet uit) de begrenzingen van het stoffelijk bestaan kan bewegen. De realiteit is veellagig en bestaat uit verschillende niveau's die gaan van grofstoffelijk tot energeties-onzichtbaar. De materie is niet het alfa en het omega van het bestaan, maar de vorm waarin een energie of een geest (identiteit, entiteit) zich uitdrukt.