Pag3
De Sjamaan en het Sjamanisme

De druïden bij onze Keltiese voorouders, de heksen en de alchemisten in de Middeleeuwen, de heoka's of “medicijnmannen” bij de Noordamerikaanse prairy-indianen, de sadhu's in India, de Shinto-priesters in Japan, de dili en de Tao-iestiese priesters in China, de maraboe's of “tovenaars” in Afrika-en ik vergeet er nog een pak-, zijn stuk voor stuk voorbeelden of verschijningsvormen van “de sjamaan”. Dit laatste is de algemene benaming voor het Euro-Aziaties kontinent, omdat de term “tover-priester” samenvat waar het hem om gaat: de sjamaan is “medicijnman” of “genezer” EN “priester”; hij verenigt béide funkties in zich. In onze kultuur is die dubbele funktie of eenheid -zoals dat ook met zoveel andere zaken het geval is- UIT elkaar getrokken: voor ons lichaam en lichamelijk welzijn (=gezond-heid) gaan we naar een geneesheer, en voor onze geest en geestelijk welzijn gaan we naar een priester of een psychiater.

Doorgaans wordt het sjamanisme als een “natuurreligie” bestempeld, of als een vorm van “animisme”, omdat het de wereld begeesterd ziet met natuur-wezens en natuur-energieën . Dit zijn echter niet meer dan etiketten. Bestaat de praktijk van de sjamaan voornamelijk uit rituelen en bezweringen , om “vervloekingen” door slechte mensen en “bezetenheden” door slechte geesten magies ongedaan te maken, liefde en rijkdom te “forceren” en alle wensen te vervullen, dan ligt het accent op magie en bij-geloof. Zoals dit bij elke religie het geval is, ligt de nadruk dan op geloven.
Bestaat de praktijk van de sjamaan daarentegen uit studie en ervaring van de rea-liteit in al haar omvang en diepte, en gebruikt hij die kennis om zijn medemensen te helpen en de wereld te healen, dan ligt het accent op begrijpen en bewustzijn. En zoals dit bij elke levensbeschouwing het geval is, ligt de nadruk dan op inzicht.

De eerste categorie spreekt vooral mensen aan die iets willen bekomen of bereiken langs de gemakkelijkste weg. De tweede categorie spreekt voor- al mensen aan die op zoek zijn naar zingeving, en de dingen des levens willen begrijpen. Bij het Boeddhis-me vindt men diezelfde veellagigheid: voor sommigen een godsdienst met tantra's en mantra's; voor anderen meer een levensfilosofie. Als iemand het sjamanisme bijge-volg beleeft als een magie-cultus, is dit derhalve ZIJN keus en verantwoordelijkheid.